ŻYCIE GOSPODARCZE, ROZKWIT KULTURALNY
Lampy Mimo słabego jeszcze rozwoju sil produkcyjnych życie gospodarcze imperium osmańskiego rozwijało się w tych latach pomyślnie. Państwo aktywnie uczestniczyło w życiu ekonomicznym. Całokształtem życia gospodarczego zajmował się rząd, kontrolując produkcję, narzucając cenniki urzędowe, tworząc monopole, zezwalając lub wzbraniając wymiany. Rzemieślnicy i kupcy byli zrzeszeni w cechach — korporacjach (esnaf) z obieralną starszyzną odpowiedzialną przed sułtanem. Mieli oni specjalne pełnomocnictwa natury dyscyplinarnej i technicznej, zmierzające do zapewnienia dobrej jakości produktów i uniknięcia oszustw. Dążyli również do niesienia pomocy i łagodzenia sporów między pracodawcami a pracownikami. Świetnie rozwijał się handel, choć był on głównie w ręku elementów nietureckich {Ormian, Greków, Żydów, Dalmatyńczyków). Jak pisze Bombaci, „Turcy osmańscy pragnęli z handlu zagranicznego ciągnąć zyski, lecz nie przyswoili sobie istoty handlu i nie chcieli podejmować wynikających z niego zobowiązań. Nie stali się oni kupcami może z tej przyczyny, że w zawodzie tym zastali od dawna już zasiedziałych Włochów, a także z wrodzonej niechęci islamu do handlu, którą nie wszędzie można zauważyć, a może też z samego powołania do działalności państwowej. balustrady ze stali
